Drodzy Parafianie,
Zakończyłem tegoroczną kolędę – czas szczególnego spotkania, które pozwoliło mi dotrzeć do wielu z Was w Waszych domach. Chciałbym podzielić się kilkoma refleksjami po tym duszpasterskim doświadczeniu.
Serdeczne podziękowanie
Pragnę serdecznie podziękować każdej rodzinie za otwarte drzwi, za gościnność i za możliwość wspólnej modlitwy w waszych domach. Podeszliście do tych spotkań w duchu wiary, z szacunkiem do Boga i do kapłana. Każda wizyta było dla mnie nie tylko wypełnieniem duszpasterskiego obowiązku, ale przede wszystkim poznaniem Was, waszych spraw.
Wasze przyjęcie – często połączone z herbatą, ciastem, czasem obiadem a przede wszystkim otwartością serca – było dla mnie prawdziwym błogosławieństwem. Rozmowy, które toczyliśmy, pozwoliły mi lepiej poznać wasze radości i troski. Szczególne podziękowania składam za ofiary złożone podczas kolędy. Zebrane środki przeznaczone będą na wykonanie drewnianego przedsionka przy głównych drzwiach kościoła. Każda złożona kwota, bez względu na jej wysokość, jest wyrazem waszej troski o naszą wspólnotę parafialną i stanowi konkretną pomoc w realizacji naszych wspólnych celów. Przy tej okazji dziękuję wszystkim, którzy systematycznie składają swoje ofiary na tacę – na bieżące rachunki i opłaty. Dziękuję wszystkim, którzy poświęcili swój czas i wozili mnie samochodami, dziękuję za każde podwiezienie czy odwiezienie po kolędzie. Niech Boża Opatrzność wynagrodzi wam hojność i otwartość serca!
Przede wszystkim pragnę wyrazić głęboką wdzięczność wszystkim tym, którzy tworzą żywą wspólnotę naszej parafii. Dziękuję Wam – starszym Parafianom, którzy mimo różnych trudności jesteście wierni niedzielnej czy świątecznej Eucharystii, regularnie przystępujecie do sakramentów i modlitwą podtrzymujecie naszą wspólnotę. Wasza obecność jest fundamentem parafii.
Szczególne słowa uznania kieruję do młodszych rodzin, które mimo natłoku obowiązków i wyzwań współczesnego życia znajdują czas na wspólną obecność na Mszy Świętej, prowadzą swoje dzieci drogą wiary i starają się przekazywać wartości chrześcijańskie. Wasza postawa daje nadzieję i pokazuje, że wiara może być żywa w każdym pokoleniu.
Tęsknota za nieobecnymi
Jednocześnie – jako duszpasterz – nie mogę nie zauważyć, że podczas kolędy brakowało mi spotkania z wieloma rodzinami. Wielu z Was widzę rzadko lub wcale – ani w kościele w niedzielę, ani przy okazji większych uroczystości. Rozumiem, że życie bywa skomplikowane, że każdy ma swoje powody i swoją drogę. Nie chcę nikogo osądzać ani potępiać – chcę po prostu powiedzieć, że tęsknie za Wami jako Proboszcz tej wspólnoty. Wasza obecność, Wasze rodziny, Wasze doświadczenie życiowe – to wszystko jest potrzebne naszej wspólnocie.
Pytanie, które towarzyszy mi nie tylko po tej kolędzie, dotyczy Waszych dzieci i młodzieży. Gdzie są młodzi ludzie z naszej parafii? Dlaczego tak wielu z nich nie spotykamy już w kościele, nawet u boku swoich rodziców? Czy może my – jako wspólnota parafialna – nie umiemy im zaproponować czegoś, co będzie dla nich wartościowe? A może po prostu nie wiedzą, że są tu mile widziani, potrzebni i oczekiwani?
Otwarte drzwi
Chciałbym, aby te słowa zabrzmiały nie jako wyrzut, ale jako zaproszenie. Drzwi kościoła są zawsze i dla wszystkich otwarte. Jeśli ktoś z Was czuje, że oddalił się od wspólnoty wiary – czy to z własnego wyboru, czy przez przypadek życiowych okoliczności – chciałbym, aby wiedział: zawsze możesz wrócić. Bez tłumaczeń, bez usprawiedliwień, po prostu – wrócić.
Jeśli są sprawy, które Was ranią, pytania bez odpowiedzi, wątpliwości – porozmawiajmy. Być może wspólnie znajdziemy drogę.
Wszystkim Wam – obecnym i nieobecnym – życzę błogosławieństwa Bożego. Niech ten nowy rok będzie czasem wzrostu w wierze, nadziei i miłości. Pozwólcie, aby Bóg mógł Wam błogosławić poprzez sakramenty.
Z pamięcią w modlitwie za każdą i każdego z Was,
Wasz proboszcz
ks. Marcin
